روز دوازدهم محرم؛ در سوگ امام زین العابدین (ع)

مراسم عزاداری روز دوازدهم محرم، با حضور خادمان موسسه خیریه باب الحوائج شش ماهه مشهد و همراهی خادمان حسینیه حضرت علی اصغر (ع) برگزار شد. در این مراسم، بخشی از برنامه به بازخوانی دقیق وقایع پس از عاشورا؛ از حرکت کاروان اسرا تا خطبه های روشنگرانه اهل بیت در کوفه و شهادت امام زین العابدین (ع) اختصاص داشت.

روایت دوازدهم محرم؛ از اسارت تا آغاز غربت آل الله

دوازدهم محرم روزی است که کاروان آل الله در غل  و زنجیر، کربلا را ترک می کند و به سوی کوفه روانه می شود. در این روز، هنوز خاک کربلا از خون شهیدان خشک نشده، هنوز صدای العطش کودکان در گوش ها طنین انداز است و هنوز نگاه ها به نیزه هایی است که سرهای مطهر اهل بیت را بر دوش می کشند. اما دوازدهم محرم صرفاً روز جدایی نیست؛ روز تحمل غربتی ست که در چهره زینب کبری (س) و امام زین العابدین (ع) هویداست.

در روایات آمده است که در این روز، یزید بن زیاد بن رقاد و شمر بن ذی الجوشن مأمور می شوند تا کاروان اسرا را حرکت دهند. اهل بیت پیامبر (ص)، در حالی که داغ تازه کربلا بر دل دارند، با چشمان اشک بار از میدان شهادت عبور می کنند. این کاروان با نگاهی حسرت بار بر پیکرهای بی جان؛ یاد هر شهیدی را در دل زنده نگاه می دارد.

یکی از وقایع مهم روز دوازدهم محرم، شروع رسمی دوران اسارت اهل بیت است. امام زین العابدین (ع)، در حالی که از شدت بیماری به سختی توان ایستادن دارد، به همراه عمه اش زینب (س) راهی کوفه می شود. مردم کوفه، در برابر کاروان اسرا، ابتدا دچار تردید می شوند، اما با خطبه های کوبنده زینب (س) و امام سجاد (ع)، حقیقت را درک می کنند و آه از نهادشان بلند می شود. این لحظات، آغازی است بر جهاد تبیین؛ جهادی که با سلاح کلمه و حقیقت، جبهه ظلم را به لرزه می اندازد.

 

امام زین العابدین (علیه السلام) که در کربلا با بیماری شدید از میدان جنگ بازمانده بود، پس از واقعه عاشورا، مسئولیت سنگین امامت را بر عهده گرفت. هرچند زنجیر بر گردن داشت و جسمش از رنج بیماری خمیده بود، اما روح بلند او، مسیر حق را با صبر، عبادت و سخنرانی های آگاهی بخش روشن نگاه داشت.

پس از ورود به کوفه و شام، امام سجاد (ع) با خطبه هایی آرام، اما استوار، چهره ی یزید و عاملان ظلم را در برابر مردم افشا کرد. سخنان ایشان، وجدان خفته بسیاری از مسلمانان را بیدار ساخت و بنی امیه را از درون دچار تزلزل کرد. نقش بی بدیل امام سجاد (ع) در حفظ حقیقت عاشورا، کمتر از مجاهدت در میدان کربلا نبود.

زندگی ایشان پس از بازگشت از شام، در مدینه ادامه یافت؛ دورانی که به عبادت، تربیت شاگردان، انفاق به محرومان و نگارش دعاهای عمیق معنوی سپری شد. «صحیفه سجادیه» و «رساله حقوق» از آثار برجسته ای هستند که نه تنها راهی برای ارتباط با خداوند، بلکه دستور العملی برای اصلاح فرد و جامعه به شمار می روند.

امام سجاد (علیه السلام) سرانجام در ۱۲ محرم سال ۹۵ هجری قمری، پس از دهه ها مظلومیت و مجاهده فرهنگی، به دست ولید بن عبدالملک مسموم شد و به شهادت رسید. مرقد مطهر ایشان در قبرستان بقیع، کنار امام حسن مجتبی (علیه السلام) و امام محمدباقر (علیه السلام) قرار دارد.

موسسه خیریه باب الحوائج شش ماهه، در کنار فعالیت های فرهنگی، هر ساله در دهه اول محرم، مراسمی ویژه برای ترویج معارف عاشورا برگزار می کند. این مراسم ها با محوریت عزاداری ساده و روایتگری مستند تلاش دارد پیام عاشورا را با زبانی روشن و متعهد به نسل امروز منتقل کند.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *