موسی بن جعفر (ع) فرزند امام جعفر صادق (ع) و بانو حمیده در سفر حجّ در منطقه «اَبواء» به دنیا آمد. در 20 سال ابتدای زندگی خود به درجه‌ای از کمال رسید که فُقهای مشهور از جمله ابوحَنیفه، سؤالات خود را از ایشان می‌پرسیدند. طیّ این مدّت، فنون دانش و حکمت را از پدر بزرگوار خود امام جعفر صادق (ع) آموخت و عهده‌دار اداره دانشگاه وسیعی شد که از پدر به میراث مانده بود و اساتید و دانشجویان بسیاری در آن به درجات عالی دانش و فضیلت می‌رسیدند.

امام کاظم (ع) بافضیلت‌ترین و دانشمندترین مَرد عصر خود بود. در 20 سالگی به امامت رسید و 35 سال این مسئولیت خطیر را به عهده داشت. از معروف‌ترین القاب ایشان می‌توان به «کاظم» و «باب الحوائج» اشاره کرد. ایشان سال‌ها در اسارت خلفای عبّاسی در برابر شکنجه و زندان صبر کرد و حتی همان جا هم دست از راهنمایی و هدایت کسانی که با ایشان در ارتباط بودند برنداشت.