ماه محرم، ماه داغ و اندوه است. ماهی که نامش کافی است تا بغض ها گره بخورند و اشک ها جاری شوند. چهارمین روز این ماه، موسسه خیریه باب الحوائج شش ماهه مشهد و حسینیه حضرت علی اصغر (ع) میزبان مراسم عزاداری طفلان حضرت زینب (سلام الله علیها) بود؛ کودکانی که در دشت کربلا، بی پناه و مظلوم، قربانی عطش و بی رحمی شدند.
این مراسم با حضور خادمان افتخاری موسسه، عاشقان اهل بیت (ع) و جمعی از مردم داغدار برگزار شد. مداحان با نوحه سرایی و ذکر مصیبت، دل های حاضرین را روانه خیمه های سوخته کربلا کردند. هر بار که نام کودکان دشت کربلا و طفلان حضرت زینب (س) برده می شد، صدای گریه در فضای موسسه می پیچید و بغض ها می شکست.
کودکانی که نه گناهی داشتند و نه پناهی؛ تنها گناهشان این بود که فرزند یا همراه اهل بیت (ع) بودند. در دشت کربلا، آن ها نه در امان ماندند و نه صدای معصومانه شان شنیده شد. یاد این مظلومیت، قرن هاست که دل های عاشقان را می سوزاند.
حضور خادمان افتخاری در این مراسم، تنها برای انجام وظایف خادمی نبود؛ آن ها در کنار مردم، شریک اندوه و داغ خاندان اهل بیت (ع) شدند. اشک هایشان نشان داد که هنوز هم یاد کربلا زنده است و هنوز هم مصائب آن روز در دل ها جریان دارد.
مراسم با فضای معنوی و همراه با عزاداری ادامه پیدا کرد و در پایان، حاضران با دلی سنگین و چشمانی اشک بار، از حسینیه خارج شدند. اما داغ کربلا، یاد طفلان بی پناه، و مظلومیت اهل بیت (ع) همراهشان باقی ماند.
برگزاری چنین مراسم هایی، نه فقط بزرگداشت گذشته، بلکه زنده نگه داشتن فرهنگ عاشورا و انتقال آن به نسل های آینده است؛ فرهنگی که بر پایه ایثار، مظلومیت و ایستادگی شکل گرفته و همچنان در دل مردم این سرزمین جاری است.
بدون دیدگاه